Wyznaczymy ekstrema lokalne funkcji
Krok 1: Ustalamy dziedzinę funkcji f
Mianownik ułamka nie może się zerować, więc
Zauważmy, że
Stąd
Krok 2: Wyznaczamy pochodną funkcji f i określamy jej dziedzinę
Oznacza to, że funkcja f ma pochodną w całej swojej dziedzinie, więc jedynymi "kandydatami" na punkty występowania ekstremów funkcji f są miejsca zerowe jej pochodnej.
Krok 3: Wyznaczamy miejsca zerowe pochodnej
Zatem funkcja f może mieć ekstrema lokalne w punktach o odciętych x = 1 lub x = -1.
Krok 4: Badamy znak pochodnej i formułujemy wnioski za pomocą tabeli
Zauważmy, że dla x ∈ Df' mianownik pochodnej jest zawsze dodatni, więc znak pochodnej jest taki sam jak znak jej licznika.
Szkicujemy więc przybliżony wykres funkcji:
(miejsca zerowe: -1 i 1; ramiona paraboli skierowane w dół)

Korzystając z rysunku, zapisujemy wnioski w tabeli:
|
| |||||
| minimum lokalne | maksimum lokalne |
(Zauważmy, że w punktach x = -1 x = 1 spełniony jest warunek wystarczający istnienia ekstremum (pochodna zmienia znak), stąd w punktach tych występują ekstrema lokalne.)
Krok 5: Obliczamy ekstrema lokalne funkcji f
Otrzymaliśmy, że funkcja f ma
- minimum lokalne w punkcie x = -1 równe:
- maksimum lokalne w punkcie x = 1 równe:
Agnieszka Wątroba
Nauczycielka matematyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

