a) Najpierw określimy dziedzinę tej nierówności.
Dziedziną wyrażenia wymiernego jest zbiór tych liczb rzeczywistych, dla których mianownik ułamka jest różny od 0 (w zbiorze liczb rzeczywistych dzielenie przez 0 jest niewykonalne). Stąd otrzymujemy, że:
Zatem:
Rozwiązujemy nierówność.
Nierówność wymierną zastępujemy nierównością wielomianową.
Wyznaczamy miejsca zerowe funkcji
Rozwiążemy równanie, korzystając z faktu, że iloczyn kilku liczb jest równy 0, jeżeli co najmniej jedna z tych liczb jest równa 0.
Pierwiastki zapiszemy w kolejności od najmniejszego do największego i określimy ich krotności.
Rysowanie wykresu zaczynamy od prawej strony.
Współczynnik przy najwyższej potędze jest liczbą dodatnią, więc zaczynamy nad osią

Z wykresu odczytujemy zbiór rozwiązań danej nierówności.
Do zbioru rozwiązań nierówności wymiernej należą te rozwiązania nierówności wielomianowej, które spełniają założenia.
b) Najpierw określimy dziedzinę tej nierówności.
Dziedziną wyrażenia wymiernego jest zbiór tych liczb rzeczywistych, dla których mianownik ułamka jest różny od 0 (w zbiorze liczb rzeczywistych dzielenie przez 0 jest niewykonalne). Stąd otrzymujemy, że:
Zatem:
Rozwiązujemy nierówność.
Nierówność wymierną zastępujemy nierównością wielomianową.
Wyznaczamy miejsca zerowe funkcji
Rozwiążemy równanie, korzystając z faktu, że iloczyn kilku liczb jest równy 0, jeżeli co najmniej jedna z tych liczb jest równa 0.
Pierwiastki zapiszemy w kolejności od najmniejszego do największego i określimy ich krotności.
Rysowanie wykresu zaczynamy od prawej strony.
Współczynnik przy najwyższej potędze jest liczbą dodatnią, więc zaczynamy nad osią

Z wykresu odczytujemy zbiór rozwiązań danej nierówności.
Do zbioru rozwiązań nierówności wymiernej należą te rozwiązania nierówności wielomianowej, które spełniają założenia.
c) Najpierw określimy dziedzinę tej nierówności.
Dziedziną wyrażenia wymiernego jest zbiór tych liczb rzeczywistych, dla których mianownik ułamka jest różny od 0 (w zbiorze liczb rzeczywistych dzielenie przez 0 jest niewykonalne). Stąd otrzymujemy, że:
Zatem:
Rozwiązujemy nierówność.
Nierówność wymierną zastępujemy nierównością wielomianową.
Wyznaczamy miejsca zerowe funkcji
Rozwiążemy równanie, korzystając z faktu, że iloczyn kilku liczb jest równy 0, jeżeli co najmniej jedna z tych liczb jest równa 0.
Pierwiastki zapiszemy w kolejności od najmniejszego do największego i określimy ich krotności.
Rysowanie wykresu zaczynamy od prawej strony.
Współczynnik przy najwyższej potędze jest liczbą ujemną, więc zaczynamy pod osią

Z wykresu odczytujemy zbiór rozwiązań danej nierówności.
d) Najpierw określimy dziedzinę tej nierówności.
Dziedziną wyrażenia wymiernego jest zbiór tych liczb rzeczywistych, dla których mianownik ułamka jest różny od 0 (w zbiorze liczb rzeczywistych dzielenie przez 0 jest niewykonalne). Stąd otrzymujemy, że:
Zatem:
Rozwiązujemy nierówność.
Nierówność wymierną zastępujemy nierównością wielomianową.
Wyznaczamy miejsca zerowe funkcji
Rozwiążemy równanie, korzystając z faktu, że iloczyn kilku liczb jest równy 0, jeżeli co najmniej jedna z tych liczb jest równa 0.
Pierwiastki zapiszemy w kolejności od najmniejszego do największego i określimy ich krotności.
Rysowanie wykresu zaczynamy od prawej strony.
Współczynnik przy najwyższej potędze jest liczbą dodatnią, więc zaczynamy nad osią

Z wykresu odczytujemy zbiór rozwiązań danej nierówności.
e) Najpierw określimy dziedzinę tej nierówności.
Dziedziną wyrażenia wymiernego jest zbiór tych liczb rzeczywistych, dla których mianownik ułamka jest różny od 0 (w zbiorze liczb rzeczywistych dzielenie przez 0 jest niewykonalne). Stąd otrzymujemy, że:
Zatem:
Rozwiązujemy nierówność.
Nierówność wymierną zastępujemy nierównością wielomianową.
Wyznaczamy miejsca zerowe funkcji
Rozwiążemy równanie, korzystając z faktu, że iloczyn kilku liczb jest równy 0, jeżeli co najmniej jedna z tych liczb jest równa 0.
Pierwiastki zapiszemy w kolejności od najmniejszego do największego i określimy ich krotności.
Rysowanie wykresu zaczynamy od prawej strony.
Współczynnik przy najwyższej potędze jest liczbą ujemną, więc zaczynamy pod osią

Z wykresu odczytujemy zbiór rozwiązań danej nierówności.
Do zbioru rozwiązań nierówności wymiernej należą te rozwiązania nierówności wielomianowej, które spełniają założenia.
f) Najpierw określimy dziedzinę tej nierówności.
Dziedziną wyrażenia wymiernego jest zbiór tych liczb rzeczywistych, dla których mianownik ułamka jest różny od 0 (w zbiorze liczb rzeczywistych dzielenie przez 0 jest niewykonalne). Stąd otrzymujemy, że:
Zatem:
Rozwiązujemy nierówność.
Nierówność wymierną zastępujemy nierównością wielomianową.
Wyznaczamy miejsca zerowe funkcji
Rozwiążemy równanie, korzystając z faktu, że iloczyn kilku liczb jest równy 0, jeżeli co najmniej jedna z tych liczb jest równa 0.
Pierwiastki zapiszemy w kolejności od najmniejszego do największego i określimy ich krotności.
Rysowanie wykresu zaczynamy od prawej strony.
Współczynnik przy najwyższej potędze jest liczbą dodatnią, więc zaczynamy nad osią

Z wykresu odczytujemy zbiór rozwiązań danej nierówności.
Do zbioru rozwiązań nierówności wymiernej należą te rozwiązania nierówności wielomianowej, które spełniają założenia.
g) Najpierw określimy dziedzinę tej nierówności.
Dziedziną wyrażenia wymiernego jest zbiór tych liczb rzeczywistych, dla których mianownik ułamka jest różny od 0 (w zbiorze liczb rzeczywistych dzielenie przez 0 jest niewykonalne). Stąd otrzymujemy, że:
Zatem:
Rozwiązujemy nierówność.
Nierówność wymierną zastępujemy nierównością wielomianową.
Wyznaczamy miejsca zerowe funkcji
Rozwiążemy równanie, korzystając z faktu, że iloczyn kilku liczb jest równy 0, jeżeli co najmniej jedna z tych liczb jest równa 0.
Pierwiastki zapiszemy w kolejności od najmniejszego do największego i określimy ich krotności.
Rysowanie wykresu zaczynamy od prawej strony.
Współczynnik przy najwyższej potędze jest liczbą dodatnią, więc zaczynamy nad osią

Z wykresu odczytujemy zbiór rozwiązań danej nierówności.
h) Najpierw określimy dziedzinę tej nierówności.
Dziedziną wyrażenia wymiernego jest zbiór tych liczb rzeczywistych, dla których mianownik ułamka jest różny od 0 (w zbiorze liczb rzeczywistych dzielenie przez 0 jest niewykonalne). Stąd otrzymujemy, że:
Zatem:
Rozwiązujemy nierówność.
Nierówność wymierną zastępujemy nierównością wielomianową.
Wyznaczamy miejsca zerowe funkcji
Rozwiążemy równanie, korzystając z faktu, że iloczyn kilku liczb jest równy 0, jeżeli co najmniej jedna z tych liczb jest równa 0.
Pierwiastki zapiszemy w kolejności od najmniejszego do największego i określimy ich krotności.
Rysowanie wykresu zaczynamy od prawej strony.
Współczynnik przy najwyższej potędze jest liczbą ujemną, więc zaczynamy pod osią

Z wykresu odczytujemy zbiór rozwiązań danej nierówności.
i) Najpierw określimy dziedzinę tej nierówności.
Dziedziną wyrażenia wymiernego jest zbiór tych liczb rzeczywistych, dla których mianownik ułamka jest różny od 0 (w zbiorze liczb rzeczywistych dzielenie przez 0 jest niewykonalne). Stąd otrzymujemy, że:
Zatem:
Rozwiązujemy nierówność.
Nierówność wymierną zastępujemy nierównością wielomianową.
Wyznaczamy miejsca zerowe funkcji
Rozwiążemy równanie, korzystając z faktu, że iloczyn kilku liczb jest równy 0, jeżeli co najmniej jedna z tych liczb jest równa 0.
Pierwiastki zapiszemy w kolejności od najmniejszego do największego i określimy ich krotności.
Rysowanie wykresu zaczynamy od prawej strony.
Współczynnik przy najwyższej potędze jest liczbą dodatnią, więc zaczynamy nad osią

Z wykresu odczytujemy zbiór rozwiązań danej nierówności.
Do zbioru rozwiązań nierówności wymiernej należą te rozwiązania nierówności wielomianowej, które spełniają założenia.
Agnieszka Sermak
Nauczycielka matematyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

