Pierwiastek kwadratowy możemy obliczać wyłącznie z liczb nieujemnych, więc muszą zachodzić nierówności:
Rozwiązujemy nierówność (1):
Obliczamy miejsca zerowe trójmianu po lewej stronie nierówności:
Pierwiastki trójmianu zaznaczamy na osi X. Współczynnik przy x2 jest ujemny, więc szkicujemy parabolę o ramionach skierowanych do dołu, przechodzącą przez zaznaczone punkty.

Z wykresu odczytujemy zbiór rozwiązań nierówności:
Rozwiązujemy nierówność (2):
Odczytujemy miejsca zerowe trójmianu po lewej stronie nierówności:
Pierwiastki trójmianu zaznaczamy na osi X. Współczynnik przy x2 jest dodatni, więc szkicujemy parabolę o ramionach skierowanych do góry, przechodzącą przez zaznaczone punkty.

Z wykresu odczytujemy zbiór rozwiązań nierówności:
Dziedziną funkcji f jest część wspólna zbiorów rozwiązań nierówności (1) i (2):
Zatem:
Liczby całkowite należące do dziedziny funkcji: 1, 2.
Pierwiastek kwadratowy możemy obliczać wyłącznie z liczb nieujemnych, więc muszą zachodzić nierówności:
Rozwiązujemy nierówność (1):
Obliczamy miejsca zerowe trójmianu po lewej stronie nierówności:
Pierwiastki trójmianu zaznaczamy na osi X. Współczynnik przy x2 jest dodatni, więc szkicujemy parabolę o ramionach skierowanych do góry, przechodzącą przez zaznaczone punkty.

Z wykresu odczytujemy zbiór rozwiązań nierówności:
Rozwiązujemy nierówność (2):
Obliczamy miejsca zerowe trójmianu po lewej stronie nierówności:
Pierwiastki trójmianu zaznaczamy na osi X. Współczynnik przy x2 jest ujemny, więc szkicujemy parabolę o ramionach skierowanych do dołu, przechodzącą przez zaznaczone punkty.

Z wykresu odczytujemy zbiór rozwiązań nierówności:
Dziedziną funkcji f jest część wspólna zbiorów rozwiązań nierówności (1) i (2):
Zatem:
Liczby całkowite należące do dziedziny funkcji: -2, -1, 0, 1.
Dagmara Kowalczuk
Nauczycielka matematyki
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

