Funkcja f ma postać:  $f\left(x\right)=2x-8$ .

Dziedziną funkcji f jest zbiór X = {-4, -3, -2, -1, 0, 1, 2, 3, 4}.

 

Funkcja f przyjmuje wartość 0 dla argumentu równego -4.	P	F
Funkcja f przyjmuje wartość -8 dla argumentu równego 0.	P	F
Wykres funkcji f ma jeden punkt wspólny	P	F
Wykres funkcji f ma z osią y dwa punkty wspólne.	P	F

Pierwszy wiersz w tabeli:

Obliczamy, ile wynosi wartość funkcji f dla argumentu -4.

$f\left(-4\right)=2\cdot \left(-4\right)-8=-8-8=-16\ne 0$    

Funkcja f przyjmuje wartość -16 dla argumentu -4. 

Drugi wiersz w tabeli: 

Obliczamy, ile wynosi wartość funkcji f dla argumentu 0. 

$f\left(0\right)=2\cdot 0-8=0-8=-8$  

Funkcja f przyjmuje wartość -8 dla argumentu 0.

Trzeci wiersz w tabeli:

Punkt przecięcia wykresu funkcji f z osią x ma współrzędne (x,0) [druga współrzędna jest równa 0].

Obliczamy, ile wynosi pierwsza współrzędna punktu przecięcia wykresu funkcji f z osią x.

$0=2x-8\mid +8$  

$8=2x\mid :2$  

$x=4$  

Punkt przecięcia wykresu funkcji f z osią x ma współrzędne (4,0). Oznacza to, że wykres funkcji f ma tylko jeden punkt wspólny z osią x.     

Czwarty wiersz w tabeli: 

Punkt przecięcia wykresy funkcji f osią y ma współrzędne (0,y) [pierwsza współrzędna jest równa 0]. 

Obliczamy, ile wynosi druga współrzędna punktu przecięcia wykresu funkcji f z osią y. 

$y=2\cdot 0-8$  

$y=0-8$  

$y=-8$  

Punkt przecięcia wykresu funkcji f z osią y ma współrzędne (0,-8). Oznacza to, że wykres funkcji f ma tylko jeden punkt wspólny z osią y.  

Funkcja przyporządkowuje danemu argumentowi dokładnie jedną wartość. Argumentowi 0 nie można przyporządkować dwóch wartości, gdyż nie byłaby to funkcja. Oznacza to, że wykres funkcji f nie może mieć dwóch punktów wspólnych z osią y.