Rozkładamy wielomian w(x)=-x3+2x2-x na czynniki:
Pierwiastki wielomianu w(x) to 0 oraz 1.
0 jest pierwiastkiem jednokrotnym (zmienia znak funkcji), 1 jest pierwiastkiem dwukrotnym (nie zmienia znaku funkcji).
Współczynnik przy najwyższej potędze jest ujemny.
Szkicujemy wykres wielomianu.

Szukamy argumentów, dla których funkcja przyjmuje wartości ujemne.
Rozkładamy wielomian w(x)=-x3+x2+6x na czynniki:
Szukamy pierwiastków równania kwadratowego:
Stąd:
Wielomian w(x) możemy zapisać:
Pierwiastki wielomianu w(x) to -2, 0 oraz 3.
Każdy z pierwiastków jest pierwiastkiem jednokrotnym (zmienia znaku funkcji).
Współczynnik przy najwyższej potedze jest ujemny.
Szkicujemy wykres wielomianu.

Szukamy argumentów, dla których funkcja przyjmuje wartości nieujemne, czyli większe lub równe 0.
Rozkładamy wielomian w(x)=x3-x2-x+1 na czynniki (grupujemy wyrazy):
Korzystamy ze wzoru skróconego mnożenia i rozpisujemy wielomian w(x):
Pierwiastki wielomianu w(x) to -1 oraz 1.
-1 jest pierwiastkiem jednokrotnym (zmienia znak wielomianu)
1 jest piewiastkiem dwukrotnym (nie zmienia znaku)
Współczynnik przy najwyższej potędze jest dodatni.
Szkicujemy wykres wielomianu.

Szukamy argumentów, dla których funkcja przyjmuje wartości niedodatnie, czyli mniejsze lub równe 0.
Rozkładamy wielomian w(x)=-x4+10x3+11x2 na czynniki:
Szukamy pierwiastków równania kwadratowego:
Stąd:
Wielomian w(x) możemy zapisać:
Pierwiastki wielomianu w(x) to -1, 0 oraz 11.
Pierwiastek 0 jest pierwiastkiem dwukrotnym (nie zmienia znaku).
Pierwiastki -1 oraz 11 są pierwiastkami jednokrotnymi (zmieniają znak wielomianu).
Współczynnik przy najwyższej potedze jest ujemny.
Szkicujemy wykres wielomianu.

Szukamy argumentów, dla których funkcja przyjmuje wartości dodatnie.
Rozkładamy wielomian w(x)=2x3+x2-8x-4 na czynniki (grupujemy wyrazy):
Korzystamy ze wzoru skróconego mnożenia i rozpisujemy wielomian w(x):
Pierwiastki wielomianu w(x) to -2, -1/2 oraz 2.
Każdy z pierwiastków jest pierwiastkiem jednokrotnym (zmieniają znak wielomianu).
Współczynnik przy najwyższej potędze jest dodatni.
Szkicujemy wykres wielomianu.

Szukamy argumentów, dla których funkcja przyjmuje wartości dodatnie.
Rozkładamy wielomian w(x)=3x3-2x2-6x+4 na czynniki (grupujemy wyrazy):
Korzystamy ze wzoru skróconego mnożenia i rozpisujemy wielomian w(x):
Pierwiastki wielomianu w(x) to - √2, 2/3 oraz √2.
Każdy z pierwiastków jest pierwiastkiem jednokrotnym (zmieniają znak wielomianu).
Współczynnik przy najwyższej potędze jest dodatni.
Szkicujemy wykres wielomianu.

Szukamy argumentów, dla których funkcja przyjmuje wartości niedodatnie (mniejsze lub równe 0).
Justyna Kowal
Nauczycielka matematyki
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

