Uwaga! Tryb łączący w czasie teraźniejszym (il congiuntivo presente) występuje:

• w zdaniach podrzędnych, wprowadzonych spójnikiem che, wyrażających pragnienie/życzenie, żądanie/apel lub wątpliwość,

• w zdaniach podrzędnych, po określonych spójnikach, takich jak m.in.: affinchè (aby), benchè (chociaż), purchè (jeżeli), a condizione che (pod warunkiem, że), a meno che (chyba, że), prima che (zanim), sebbene (pomimo, że), senza che (tak, żeby), di modo che (tak, że),

• w zdaniach wprowadzonych przez wyrażenia bezosobowe przy użyciu spójnika che np.: occorre che (trzeba, żeby), è neccesario che (to konieczne, aby),

• w zdaniach, w których zastosowano szyk przestawny, np.: Che sia bella, lo sanno tutti. (To że jest ładna, wszyscy wiedzą.)

Formy dla czasowników regularnych:

- koniugacja I -are, przyjmuje końcówki: -i, -i, -i, -iamo, -iate, -ino,

- koniugacja I -ere i III -ire przyjmuje końcówki: -a, -a, -a, -iamo, -iate, -ano, czasowniki odmieniające się wg. III koniugacji, II grupy przyjmują końcówki: -isca, -isca, - isca, -iamo, -iate, -iscano.

Uwaga! Jeżeli w zdaniu nadrzędnym i podrzędnym występuje ten sam podmiot, używamy przyimka DI + bezokolicznika, np. Penso di essere sano. (Ja myślę, że /ja/ jestem zdrowy.)

---

Przekształć zdania zgodnie z przykładem.

 

1. Bisogna che scriva il mio CV.