Dobór czasownika posiłkowego w czasie passato prossimo: wybieramy czasownik posiłkowy essere dla czasowników: wyrażających ruch, przemieszczanie się, czasowników zwrotnych i nieprzechodnich (czyli takich, które nie mają dopełnienia bliższego - nie mogą utworzyć strony biernej, np. iść), czasowników statycznych (opisujących stan, który się nie zmienia przez dłuższy czas, jak essere, rimanere, stare itd.) np.:

Sono andata a Roma. (Pojechałam do Rzymu.) La lezione è finita. (Lekcja się skończyła.)

W przypadku czasowników z czasownikiem posiłkowym essere, imiesłów participio passato należy uzgodnić z rodzajem i liczbą podmiotu: io sono andato/a (-o r.m, -a r.ż.), tu sei andato/a, itd.

---

Uzupełnij zdania właściwym czasownikiem posiłkowym (avere, albo essere) i ostatnią literą imiesłowu biernego participio passato.

 

1. è finita