Tryb łączący jest używany do wyrażania pragnienia, strachu, chęci, wątpliwości, niepewność, opinię, przekazanie czegoś co podlega osobistej ocenie. 

Jest używany głównie w zdaniach podrzędnych, zależnych od czasowników wskazujących subiektywne opinie lub uczucia.

• penso che (myślę, że), credo che (wierzę, że), ho paura che (obawiam się, że...)

• a meno che (chyba, że), prima che (zanim), sebbene (pomimo, że), senza che (tak, żeby), di modo che (tak, że),

• w zdaniach wprowadzonych przez wyrażenia bezosobowe przy użyciu spójnika che np.: occorre che (trzeba, żeby), è neccesario che (to konieczne, aby),

• w zdaniach, w których zastosowano szyk przestawny, np.: Che sia bella, lo sanno tutti. (To że jest ładna, wszyscy wiedzą.)

Formy dla czasowników regularnych:

- koniugacja I -are, przyjmuje końcówki: -i, -i, -i, -iamo, -iate, -ino,

- koniugacja I -ere i III -ire przyjmuje końcówki: -a, -a, -a, -iamo, -iate, -ano, czasowniki odmieniające się wg. III koniugacji, II grupy przyjmują końcówki: -isca, -isca, - isca, -iamo, -iate, -iscano.

Uwaga! Jeżeli w zdaniu nadrzędnym i podrzędnym występuje ten sam podmiot, używamy przyimka DI + bezokolicznika, np. Penso di essere sano. (Ja myślę, że /ja/ jestem zdrowy.)

---

Uzupełnij tekst czasownikami w trybie oznajmującym, albo łączącym.

1. possa