Partykuła ci może zastępować:

- zaimek zwrotny dla 1 os. l.mn, np. ci svegliamo - budzimy się;

- zaimek bezpośredni: kogo? co? Ci vedi? (Widzisz nas?);

- może zastępować miejsca opisywanego w zdaniu:  Abito in Polonia e ci abito da sempre. (Mieszkam w Polsce i mieszkam tu od zawsze.);

- może zastępować część zdania wprowadzoną poprzez przyimek a, in lub su: Pensi spesso al tuo passato? Sì, ci penso. ci = al mio passato (Myślisz często o swojej przeszłości? Tak, myślę o niej.);

- występuje z czasownikami złożonymi, np. w czasowniku volerci (który wskazuje, ile czegoś potrzeba), np. ci vogliono due ore (potrzeba dwóch godzin), ci vuole la pazienza (trzeba cierpliwości), albo metterci (który pokazuje, ile dana osoba musi poświęcić na coś), np. ci metto due ore per arrivare in Italia (muszę poświęcić dwie godziny, żeby dojechać do Włoch), albo tenerci (wskazuje, że coś jest dla nas ważne), np. ci tengo molto ai miei amici (bardzo zależy mi na moich przyjaciołach).

---

1. przykład (Dzwoniłem/am do Aliny, ale nie odbiera, spróbuję zrobić to znowu wieczorem.)