Czas passato prossimo: służy do mówienia o czynnościach z przeszłości, które się zakończyły. W języku polskim jego odpowiednikiem jest aspekt dokonany, np.: Sono andato a casa. / Poszedłem do domu.

Czas imperfetto: używamy go do mówienia o czynnościach z przeszłości przedstawianych w trakcie ich trwania, do mówienia o czynnościach, które powtarzały się regularnie w przeszłości, do opisów i budowania tła wydarzeń. Jego polskim odpowiednikiem jest aspekt niedokonany, np.: Mentre parlavo con mia madre, ho incontrato Maria. (Podczas gdy rozmawiałem/rozmawiałam z moją mamą do domu, spotkałem Marię.)

---

Przekształć to opowiadanie na czas przeszły (użyj passato prossimo, albo imperfetto). Zwróć uwagę na okoliczniki czasu.

Domenica scorsa mi sono alzato/a presto, ho fatto colazione e sono uscito/a.