Zaimki dzierżawcze dzielimy na zaimki przymiotne dzierżawcze (aggettivi possessivi - występują z rzeczownikiem) i zaimki rzeczowne dzierżawcze (pronomi possessivi - zastępują rzeczownik). 

• w języku włoskim rodzaj zaimków dzierżawczych zależy od rodzaju i liczby rzeczownika posiadanego: la sua casa - oznacza "jego dom" lub "jej dom", il suo cane - oznacza "jego pies" lub "jej pies";
• zaimek dzierżawczy zawsze uzgadnia się z liczbą i rodzajem rzeczownika;
• jeśli zaimek dzierżawczy znajduje się przed rzeczownikiem, zawsze występuje z rodzajnikiem: la mia casa - mój dom;
• pomiędzy zaimkiem dzierżawczym a rzeczownikiem może występować przymiotnik.

Opuszczanie rodzajnika. Rodzajnik opuszczamy w następujących przypadkach:

• w określeniach pokrewieństwa w liczbie pojedynczej, np.: mio padre - mój ojciec, mia madre - moja matka, mia sorella - moja siostra, mia moglie - moja żona
• gdy przymiotnik dzierżawczy jest poprzedzony czasownikami essere – być lub diventare – zostać, stać się, na przykład:  Sono suoi questi libri. – To są jego książki. È vostro questo cane? – To wasz pies?

Wyjątki:
Nie opuszczamy rodzajnika w zdrobnieniach, w liczbie mnogiej rzeczownika, ani przed loro, np.: la mia mammina - moja mamusia, la loro madre - ich matka, i miei cugini - moi kuzyni, a także w zwrotach wykrzyknikowych skierowanych do kogoś, np.: Amore mio! - kochanie moje! Mia cara! - moja droga!

Jedynie w przypadku przymiotnika dzierżawczego loro również przy członkach rodziny zastosujemy rodzajnik, il loro padre - ich ojciec.

---

Uzupełnij poniższe dialogi zaimkiem/przymiotnikiem dzierżawczym i ewentualnie rodzajnikiem (albo przyimkiem ściągniętym), jak w przykładzie.


1. la