Poniżej przedstawione jest przykładowe rozwiązanie do tego zadania. Każdy uczeń powinien ułożyć je w inny sposób. Poniższe rozwiązanie traktuj jako wzór, na podstawie którego stworzysz własną wypowiedź pisemną.

---

 Jakie są twoje wspomnienia? Opisz je (100-150 słów), biorąc pod uwagę następujące aspekty swojego życia:

• jak wyglądałeś fizycznie,
• jaki miałeś charakter,
• co lubiłeś robić,
• w co i z kim się bawiłeś,
• jacy byli twoi przyjaciele,
• jaka była Twoja szkoła i nauczyciele.

 

I miei ricordi d'infanzia sono vividi come se fossero di ieri. Quando ero piccola, avevo capelli lunghi e mossi, occhi grandi e un sorriso costante. Ero estroversa, piena di energia e una gioia per i miei amici e la mia famiglia. Il mio passatempo preferito era leggere, immaginare storie nuove e disegnarle, il che rifletteva il mio lato creativo e fantasioso. Giocavo sempre con le bambole e i giochi da tavolo con mia sorella e i nostri vicini di casa, eravamo un team inseparabile. I miei amici erano vari, ognuno con la sua unicità e peculiarità. Alcuni erano vivaci e spiritosi, altri tranquilli e premurosi, ma tutti avevano un'immensa bontà nel cuore che mi faceva sentire al sicuro e amata.
La mia scuola era una grande famiglia. Gli insegnanti erano pazienti, amorevoli e pieni di saggezza. Ricordo in particolare la mia maestra di italiano, che mi ha fatto innamorare delle parole e della bellezza della letteratura. Senza dubbio, i miei ricordi sono un mosaico colorato di emozioni, scoperte e affetti.

Tłumaczenie

Moje wspomnienia z dzieciństwa są tak żywe, jakby były z wczoraj. Kiedy byłam mała, miałam długie, falowane włosy, duże oczy i nieustający uśmiech. Byłam towarzyska, pełna energii i radosna dla moich przyjaciół i rodziny. Moją ulubioną rozrywką było czytanie, wyobrażanie sobie nowych historii i rysowanie ich, co odzwierciedlało moją kreatywną i pomysłową stronę.

Zawsze bawiłam się lalkami i grałam w grami planszowe z moją siostrą i sąsiadami. Byliśmy nierozłącznym zespołem. Moi przyjaciele byli różnorodni, każdy z własną wyjątkowością i osobliwością. Niektórzy byli żywiołowi i dowcipni, inni cisi i opiekuńczy, ale wszyscy mieli w sercach ogromną dobroć, która sprawiała, że czułam się bezpieczna i kochana.

Moja szkoła była jedną wielką rodziną. Nauczyciele byli cierpliwi, kochający i pełni mądrości. Szczególnie pamiętam moją nauczycielkę włoskiego, która sprawiła, że zakochałam się w słowach i pięknie literatury. Bez wątpienia moje wspomnienia to kolorowa mozaika emocji, odkryć i uczuć.