Zaimki dzierżawcze dzielimy na zaimki przymiotne dzierżawcze (aggettivi possessivi - występują z rzeczownikiem) i zaimki rzeczowne dzierżawcze (pronomi possessivi - zastępują rzeczownik). 

• w języku włoskim rodzaj zaimków dzierżawczych zależy od rodzaju i liczby rzeczownika posiadanego:
  la sua casa - oznacza "jego dom" lub "jej dom"
  il suo cane - oznacza "jego pies" lub "jej pies"
• zaimek dzierżawczy zawsze uzgadnia się z liczbą i rodzajem rzeczownika
• jeśli zaimek dzierżawczy znajduje się przed rzeczownikiem, zawsze występuje z rodzajnikiem, il loro zaino- ich plecak

Opuszczanie rodzajnika

Rodzajnik opuszczamy w następujących przypadkach:

• w określeniach pokrewieństwa w liczbie pojedynczej,
  
  mio padre - mój ojciec
  mio madre - moja matka
  mia sorella - moja siostra
  mia moglie - moja żona
• gdy przymiotnik dzierżawczy jest poprzedzony czasownikami essere – być lub diventare – zostać, stać się, na przykład: Sono suoi questi libri. – To są jego książki. È vostro questo cane? – To wasz pies?

Wyjątki:

Nie opuszczamy rodzajnika w zdrobnieniach, w liczbie mnogiej rzeczownika, ani przed loro.

la mia mammina - moja mamusia

la loro madre - ich matka

i miei cugini - moi kuzyni

ani w zwrotach wykrzyknikowych skierowanych do kogoś: Amore mio! - kochanie moje! Mia cara! - moja droga!

Wyjątkiem jest przymiotni dzierżawczy loro, również przy członkach rodziny zastosujemy rodzajnik, il loro padre - ich ojciec.

---

 

1. la mia sorellina 

Uzasadnienie: przed zdrobnionymi formami członków rodziny stosujemy rodzajnik.