Zaimki dzierżawcze dzielimy na zaimki przymiotne dzierżawcze (aggettivi possessivi - występują z rzeczownikiem) i zaimki rzeczowne dzierżawcze (pronomi possessivi - zastępują rzeczownik).

w języku włoskim rodzaj zaimków dzierżawczych zależy od rodzaju i liczby rzeczownika posiadanego:
la sua casa - oznacza "jego dom" lub "jej dom"
il suo cane - oznacza "jego pies" lub "jej pies"
zaimek dzierżawczy zawsze uzgadnia się z liczbą i rodzajem rzeczownika
jeśli zaimek dzierżawczy znajduje się przed rzeczownikiem, zawsze występuje z rodzajnikiem, il loro zaino- ich plecak

Opuszczanie rodzajnika

Rodzajnik opuszczamy w następujących przypadkach:

w określeniach pokrewieństwa w liczbie pojedynczej,

mio padre - mój ojciec
mio madre - moja matka
mia sorella - moja siostra
mia moglie - moja żona
gdy przymiotnik dzierżawczy jest poprzedzony czasownikami essere – być lub diventare – zostać, stać się, na przykład: Sono suoi questi libri. – To są jego książki. È vostro questo cane? – To wasz pies?

Wyjątki:

Nie opuszczamy rodzajnika w zdrobnieniach, w liczbie mnogiej rzeczownika, ani przed loro.

la mia mammina - moja mamusia

la loro madre - ich matka

i miei cugini - moi kuzyni

ani w zwrotach wykrzyknikowych skierowanych do kogoś: Amore mio! - kochanie moje! Mia cara! - moja droga!

Wyjątkiem jest przymiotni dzierżawczy loro, również przy członkach rodziny zastosujemy rodzajnik, il loro padre - ich ojciec.

1. la mia bicicletta (mój rower)

	BERE - pić	DARE - dawać	DIRE - mówić	TENERE - trzymać	RIMANERE - zostawać
io - ja	bevo	do	dico	tengo	rimango
tu - ty	bevi	dai	dici	tieni	rimani
lui/lei - on/ona	beve	dà	dice	tiene	rimane
noi - my	beviamo	diamo	diciamo	teniamo	rimaniamo
voi - wy	bevete	date	dite	tenete	rimanete
loro - oni	bevono	danno	dicono	tengono	rimangono