Zaimki dzierżawcze dzielimy na zaimki przymiotne dzierżawcze (aggettivi possessivi - występują z rzeczownikiem) i zaimki rzeczowne dzierżawcze (pronomi possessivi - zastępują rzeczownik). 

• w języku włoskim rodzaj zaimków dzierżawczych zależy od rodzaju i liczby rzeczownika posiadanego:
  la sua casa - oznacza "jego dom" lub "jej dom"
  il suo cane - oznacza "jego pies" lub "jej pies"
  
• zaimek dzierżawczy zawsze uzgadnia się z liczbą i rodzajem rzeczownika
• jeśli zaimek dzierżawczy znajduje się przed rzeczownikiem, zawsze występuje z rodzajnikiem
  la mia casa - mój dom
  
• pomiędzy zaimkiem dzierżawczym a rzeczownikiem może występować przymiotnik

Opuszczanie rodzajnika

Rodzajnik opuszczamy w następujących przypadkach:

w określeniach pokrewieństwa w liczbie pojedynczej,
mio padre - mój ojciec
mio madre - moja matka
mia sorella - moja siostra
mia moglie - moja żona

gdy przymiotnik dzierżawczy jest poprzedzony czasownikami essere – być lub diventare – zostać, stać się, na przykład: 
Sono suoi questi libri. – To są jego książki.
È vostro questo cane? – To wasz pies?

Wyjątki:
Nie opuszczamy rodzajnika w zdrobnieniach, w liczbie mnogiej rzeczownika, ani przed loro.

la mia mammina - moja mamusia

la loro madre - ich matka

i miei cugini - moi kuzyni

• w zwrotach wykrzyknikowych skierowanych do kogoś.
  Amore mio! - kochanie moje!
  Mia cara! - moja droga!

poza przymiotnikiem dzierżawczym loro, gdzie również przy członkach rodziny zastosujemy rodzajnik, il loro padre - ich ojciec,

---

Uzupełnij tekst zaimkami i rodzajnikiem określonym, jest to konieczne. 

 

1. il nostro (Zarezerwowałam pociąg do Mediolanu, wyjeżdżamy popołudniu. Nasz pociąg to ten o 18:25.)

Uzasadnienie: rodzajnik określony przed rzeczownikiem rodzaju męskiego.

 

2. sua (Brat Gianniego jest bardzo sympatyczny, natomiast jego siostra Eva jest niesympatyczna.)

Uzasadnienie: przy członkach rodziny opuszczamy rodzajnik.

 

3. tuo (Flavia, czyj jest ten telefon? Czy to twój, czy Carli?)

Uzasadnienie: po czasowniku essere opuszczamy rodzajnik.

 

4. suo (- To jest adres Luchi? - Tak, to jego.)

Uzasadnienie: po czasowniku essere opuszczamy rodzajnik.

 

5. la mia (Mam wiele kuzynów, ale Chiara to moja ulubiona kuzynka.)

Uzasadnienie: przy członkach rodziny z dodatkowymi informacjami stosujemy rodzajnik określony.

 

6. suo, suo (- Marco jest wujkiem Piero? - Nie, nie jest jego wujek, to jego brat.)

Uzasadnienie: przed członkami rodziny nie stawiamy rodzajników.