Uwaga! Tryb congiuntivo jest trybem łączącym. Jego formy występują w:

• zdaniach podrzędnych, wprowadzonych spójnikiem che, wyrażających pragnienie/życzenie, żądanie/apel lub wątpliwość,
• zdaniach podrzędnych, po określonych spójnikach, takich jak m.in.: affinchè, benchè, purchè, a condizione che, a meno che, prima che, sebbene, senza che, di modo che,
• zdaniach wprowadzonych przez wyrażenia bezosobowe przy użyciu spójnika che np.: occorre che, è neccesario che,
• zdaniach, w których zastosowano szyk przestawny, np.: Che fosse bella, lo sapevano tutti.

Przy stosowaniu congiuntivo imperfetto ważne jest, żeby zdanie nadrzędne było w czasie przeszłym, albo w trybie warunkowym, oraz żeby w zdaniu nadrzędnym i podrzędnym były inne podmioty.

Congiuntivo imperfetto używamy wtedy, gdy czasownik wprowadzający jest w czasie przeszłym, a kontekst dotyczy czynności równoległej, lub przyszłej, np. Pensavo che fosse interessante. (Myślałem, że to jest ciekawe.) Używamy go również wtedy, gdy w zdaniu wprowadzającym zastosowany jest tryb warunkowy, np. Vorrei che acetassi un unvito. (Chciałbym/abym, abyś przyjął/ęła zaproszenie.)

Odmiana:

I koniugacja otrzymuje końcówki: -assi, -assi, -asse, -assimo, -aste, assero,

II koniugacja otrzymuje końcówki: -essi, -essi, -esse, -essimo, -este, essero,

III koniugacja otrzymuje końcówki: -issi, -issi, -isse, -issimo, -iste, -issero.

---

Uzupełnijcie zdania podanymi czasownikami. Spójrzcie także na strony 224 i 225 (tabele 1.1.2-1.1.4).

 

1. foste (Wolontariusze obawiali się, że jesteście w niebezpieczeństwie.)