Uwaga! Congiuntivo imperfetto używamy wtedy, gdy czasownik wprowadzający jest w czasie przeszłym, a kontekst dotyczy czynności równoległej, lub przyszłej, np. Pensavo che fosse interessante. (Myślałem, że to jest ciekawe.) Używamy go również wtedy, gdy w zdaniu wprowadzającym zastosowany jest tryb warunkowy, np. Vorrei che acetassi un unvito. (Chciałbym/abym, abyś przyjął/ęła zaproszenie.)

Odmiana: 

I koniugacja otrzymuje końcówki: -assi, -assi, -asse, -assimo, -aste, assero,

II koniugacja otrzymuje końcówki: -essi, -essi, -esse, -essimo, -este, essero,

III koniugacja otrzymuje końcówki: -issi, -issi, -isse, -issimo, -iste, -issero.

---

1. potessero (Miał/a nadzieję, że w Europie jego/jej dzieci będą mogły znaleźć odrobinę radości.)