Uwaga! Aby utworzyć gerundio presente - imiesłów przysłówkowy współczesny, zamieniamy końcówki czasownika w bezokoliczniku w następujący sposób: are -ando, ere – endo, ire – endo

 

Funkcje imiesłowu przysłówkowego współczesnego:

• wyrażenie czynności wykonywanej jednocześnie z inną, która jest wyrażona czasownikiem w zdaniu głównym, np. Guidavo la macchina, ascoltando le notizie. (Jechałam samochodem, słuchając wiadomości.)
• wyrażenie nadrzędnika, bądź sposobu, w jaki wykonujemy czynność, np. Luisa ha accolto l’attenzione parlando molto della storia. (Luisa przykuła uwagę dużo mówiąc na temat historii.)
• wyrażenie warunku, np. Continuando così, passerai l’esame senza dubbio. (Pracując tak dalej, bez wątpienia zdasz egzamin.)

 

Imiesłów przysłówkowy uprzedni - gerundio passato

Budowa: imiesłów przysłówkowy współczesny utworzony od czasownika posiłkowego essere bądź avere + imiesłów bierny.

Pełni te same funkcje, co imiesłów przysłówkowy współczesny, jednak wyraża czynność uprzednią w stosunku do drugiej czynności w zdaniu.

 

Bezokolicznik w czasie teraźniejszym w języku włoskim może:

• wyrażać zalecenia w formie bezosobowej,
• wyrażać nieformalny tryb rozkazujący w formie przeczącej, np. Non fare rumore! (Nie hałasuj.)
• pełnić funkcję podmiotu lub dopełnienia, np. Leggere aiuta a studiare le lingue straniere. Czytanie pomaga w nauce języków obcych.)
• wyrażać hipotezę albo życzenie, np. A saperlo! (Ach, gdybym to tylko wiedziała)

Bezokolicznik w czasie przeszłym w języku włoskim wyraża czynność uprzednią do innej czynności wyrażonej w zdaniu.

Budowa: czasownik posiłkowy essere albo avere w bezokoliczniku + participio passato

Np.: Sono andata da loro dopo esser stata in palestra. (Byłam na siłowni i potem poszłam ich odwiedzić.)

---

Uzupełnij zdania, tworząc od podanych w nawiasach czasowników imiesłów współczesny albo uprzedni, albo bezokolicznik w czasie teraźniejszym, bądź przeszłym.

 

1. partire (Przed wyjazdem do Grecji, zatrzymam się na kilka dni w Solento, u moich przyjaciół.)