Przykładowo:

Konrada jako bohatera romantycznego charakteryzują następujące cechy:

• indywidualizm - Konrad jest przekonany o swojej wyjątkowości. W Wielkiej Improwizacji podkreśla potęgę własnego talentu i siłę duchową. Czuje się jednostką wybitną, stojącą ponad innymi ludźmi.
• miłość do ojczyzny - w przeciwieństwie do Gustawa z IV części, który cierpiał z powodu nieszczęśliwej miłości, Konrad poświęca życie prywatne dla sprawy narodowej. Jego uczucia zostają skierowane ku wspólnocie. Miłość romantyczna zostaje zastąpiona miłością do ojczyzny. Bohater gotów jest cierpieć i ponieść ofiarę w imię wolności narodu.
• bunt - Konrad nie godzi się na cierpienie narodu i oskarża Boga o obojętność. Żąda od Stwórcy władzy nad duszami chce mieć moc wpływania na losy ludzi. Jego bunt wynika z miłości do ojczyzny, ale podszyty jest pychą.
• przemiana wewnętrzna - 1 listopada 1823 roku Gustaw zmienia się w Konrada.
• samotność i niezrozumienie - Konrad czuje się niezrozumiany zarówno przez ludzi, jak i przez Boga. Ma świadomość, że jego myśli i uczucia przekraczają możliwości przeciętnego człowieka. Ta izolacja jest źródłem jego cierpienia, ale też dowodem romantycznej wielkości: bohater wybitny musi być samotny.
• tragizm - Konrad jest postacią tragiczną, ponieważ jego poczucie własnej wyjątkowości łączy się z wadą - pychą. Chce dobra narodu, lecz pragnie dorównać Bogu. Nie zostaje potępiony, ale też nie osiąga zwycięstwa.