W III części Dziadów nie została zachowana zasada trzech jedności. Na przykład pierwsza scena dramatu rozgrywa się w Wilnie w klasztorze Bazylianów, o czym informują didaskalia:
„W Wilnie przy ulicy Ostrobramskiej, w klasztorze ks. ks. Bazylianów, przerobionym na więzienie stanu — cela więźnia”.
Natomiast scena IV rozgrywa się w wiejskim domu pod Lwowem w pokoju Ewy:
„Pokój sypialny — Ewa, młoda panienka, wbiega, poprawia kwiaty przed obrazem Najświętszej Panny, klęka i modli się. Wchodzi Marcelina”.
Z kolei scena VI ma miejsce w pokoju Senatora, co także można wyczytać z tekstu pobocznego:
„Pokój sypialny wspaniały — Senator obraca się na łożu i wzdycha”.
Jeśli chodzi o czas, to kolejne wydarzenia nie dzieją się w jednym czasie. Przemiana Gustawa w Konrada odbywa się 1 listopada 1823 roku („Gustavus obiit M D CCC XXIII calendis novembris” 'Gustaw zmarł 1 listopada 1823 r.'), a potkanie więźniów w celi ma miejsce w Wigilię Bożego Narodzenia w 1823 roku („Kapral dobry katolik, i więźniom pozwala / Przepędzić wieczór świętej Wigiliji razem”).
Dramat Mickiewicza nie ma też jednej, spójnej akcji skoncentrowanej wokół głównego wątku. Składa się z luźno powiązanych scen, np. Wielka Improwizacja, widzenie księdza Piotra czy salon warszawski.
Ewa Sikora
Nauczycielka języka polskiego
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

