Epitety metaforyczne:

• „przemienionych kołodziejów”;
• „złoto-pszczoła”;
• „wzięta tęczą zachwytów”.

 

Ich funkcją jest powiązanie muzyki Chopina z narodową kulturą oraz idealnymi wizjami Polski. Norwid chce pokazać, że twórczość pianisty zawiera w sobie ponadczasową polskość. Nawiązuje on do Piasta Kołodzieja, który według legendy z rzemieślnika stał się władcą oraz założycielem dynastii Piastów. Poeta wskazuje na najlepsze czasy narodu, gdy panowała złota polska wolność. Odwołuje się do podziwu dla wspaniałości Polski, który wywoływała w ludziach muzyka artysty.