Zygmunt Korczyński ma bardzo krytyczny, negatywny, a nawet pogardliwy stosunek do swojego ojca. Jest on spowodowany przekonaniem, że Andrzej był szaleńcem, który poświęcił się dla przegranej sprawy oraz złudnych iluzji. Taką postawę młody bohater postrzega jako szkodliwą. Sam nie zamierza umierać w imię ideałów i tradycji.

Witolda natomiast cechuje pozytywny, pełen zrozumienia oraz szacunku stosunek do Andrzeja Korczyńskiego. Wynika on z dostrzeżenia, iż był on osobą głęboko wierzącą we własne ideały i pod tym względem nieustępliwą (wolącą umrzeć niż z nich zrezygnować). Młody bohater również przejawia podobną determinację, lecz dotyczy ona idei pozytywistycznych.