Przykładowo:

Zapadnięcie się cerkwi pod ziemię jest wyrazem potęgi natury, wymierzającej sprawiedliwość „złej żonie” i wszystkim weselnikom pragnącym uczestniczyć w naznaczonym krwią, niegodnym ślubie. Ukazuje to pewną ludową prawdę, według której nawet nieświadome uczestnictwo w zbrodni musi zostać ukarane, mimo że sprawiedliwość tak surowego wyroku budzi wątpliwości. Zapadnięcie się świątyni ma również związek z miejscem pochówku pana. Grób miały porastać lilie, tak samo jak pochłoniętą przez ziemię cerkiew, a mąż zabrał niegodziwą żonę tam, gdzie jej miejsce - u jego boku („Mnie, księże, stułą wiąż”).