Osoba mówiąca w wierszu "Bratek" była zrozpaczona z powodu śmierci córki, mimo że od jej pogrzebu minęło już siedem lat. Wspominała zmarłą zwłaszcza wtedy, kiedy odwiedzała jej grób. Stamtąd podmiot przyniósł tytułowy bratek, który przypominał mu o córce i potęgował jego cierpienie. Nawet leczenie nie przyniosło osobie mówiącej ukojenia. Mimo porad pani doktor, rozpamiętywała ona ukochane dziecko.