Groteska w tekście Konwickiego uwypukla się w zestawieniu patosu i doniosłości partyjnego bankietu ze sprawami prozaicznymi, trywialnymi:

• zaliczka na ONZ została pokryta środkami pozyskanymi z zakupu paczki zapałek oraz „trzech tuzinów kondomów”;
• na bankiecie znajdują się insygnia koronacyjne oraz obrazy, które w tekście są prześmiewczo nazwane „świętokradczym ołtarzykiem”;
• wejście na uroczysty bankiet prowadzi przez kuchnię;