Fragmenty mówiące o wyglądzie rzeki:

• „Szerokie trakty i wąskie dróżki wiły się na tym żywym kilimie, a przez jego środek płynęła rzeka. Najwyraźniej miała swoje źródło gdzieś tu, w górach; pojawiała się najpierw jako wartki potok, ale tam, gdzie niebo stykało się z ziemną, była już spokojna i szeroka”.
  
  
• „[...] środkiem płynął ten jego strumień, spadający w dolinę jasnym wodospadem”.
  
  
• „Droga biegła wzdłuż rzeczki, w którą przeobraził się górski potok. Rzeczka płynęła szybko, jej dno wciąż jeszcze było kamieniste, ale stawała się coraz szersza i głębsza. [...] «I ja, i ta rzeczka zaczęliśmy drogę w górach. Zmierzamy w tym samym kierunku»”.
  
  
• „Kilian szedł ciągle wzdłuż rzeki. [...] Teraz była to już prawdziwa, szeroka rzeka. Jej zielone wody nadal płynęły szybko, ale fale nie pluskały i nie podskakiwały już tak jak w potoku, którym była wcześniej. Drugi brzeg znacznie się oddalił - teraz Kilian nie mógłby się do niego dostać, przechodząc po dnie, a kto wie, czy przepłynąć byłoby łatwo”.
  
  
• „Rzeka też była złota i różowa, żaby rechotały głośno w okolicznych bagienkach”.