a) Według Amiel pewne doświadczenia z czasem przechodzą do historii, stają się obiektem nauki i badań. Mimo tego obowiązkiem staje się nieustanne głoszenie prawdy o przeżyciach ocalonych w taki sposób, aby nie marginalizować i podważać ich wspomnień: „A młody adwokat mówi - Oni są już starzy / nie można polegać na ich pamięci”. Istotna rola świadectwa byłych więźniów wynika również z tego, iż stają się głosem zmarłych, wraz z nimi odchodzi opowieść o uczuciach, cierpienie i okrucieństwie. Konieczne jest więc rozliczenie się z przeszłości i pozostawienie śladu po tragedii obozów, aby nie zapomnieć o losie więźniów, człowieczeństwie. Podobnie Borowski za moralny obowiązek uznaje przekazanie opowieści o obozowej rzeczywistości. Pragnie przeciwstawić się kłamstwu, zachować pamięć o zmarłych więźniach - ważna jest dla niego prawda. Obawia się, iż dramatyczne zdarzenia nie zapiszą się w historii, ponieważ Niemcy wymordują świadków, zaś głos ofiar zostanie zakrzyczany poprzez ludzi kultury i nauki, duchownych. 

 

b) Odwołanie się do lektury - indywidualna część zadania