Przykłady oksymoronów:

• „struchlałym krokiem”,
• „trwałość kruchą”,
• „Szyderczy krzyż”,
• „płynność wieczna”,
• „słona miłość”.

 

Obrazowanie oksymoroniczne buduje sugestywną wizję rzeczywistości znanej osobie mówiącej. Jest ona niejednoznaczna, ponieważ dochodzi w niej do łączenia się przeciwstawnych pierwiastków, przez co wymyka się oczywistym klasyfikacjom. W ten sposób oksymorony odzwierciedlają sytuację podmiotu lirycznego, którego doświadczenia są niełatwe, skomplikowane i bolesne. Zabieg ten oddziałuje także na wyobraźnię odbiorcy, pozwala na zaskoczenie go czy zachęca też do pewnej refleksji.