Styl życia w czasach Młodej Polski i dwudziestolecia międzywojennego w szerokiej perspektywie był dosyć podobny, znacząco różnił się natomiast w bliższej perspektywie. Ludzie oprócz pracy spędzali czas na rozrywkach i odpoczynku. Po wojnie szczególnie modne stały się różnego rodzaju rewie, przedstawienia i dansingi. Podobnie jak wcześniej, przesiadywano w kawiarniach, ale także i kabaretach. Słuchano jazzu, tańczono i uprawiano różnego rodzaju dyscypliny sportowe, co w stosunku do poprzedniej epoki było pewnym novum. Zmienił się także styl ubierania kobiet i mężczyzn, które porzuciły gorsety i twarde kapelusze, zastępując je prostymi sukienkami do kolan. Ścięto długie włosy, brody i wąsy. Kobiety prezentowały typ chłopczycy - energicznej, wysportowanej i postępowej. Zaczęły także pełnić coraz ważniejsze funkcje w społeczeństwie, studiując i pracując. Nową rozrywką stało się słuchanie coraz powszechniejszego radia oraz gramofonu. Jednakże kryzys, jaki nastąpił w latach 30., zahamował entuzjazm "szalonych lat 20." i spowodował zwrot ku tradycyjnemu modelowi społeczeństwa.