Po 1918 r. w Europie zapanowała euforia po zakończeniu I wojny światowej. Zrujnowane gospodarki krajów uczestniczących w wojnie zaczęły gwałtownie przyspieszać. Przyczynił się do tego również postęp techniczny. Jednakże w latach 30. XX wieku doszło do wielkiego krachu ekonomiczno-gospodarczego, który wynikał z nadprodukcji. Pojawiły się konflikty społeczne, zwłaszcza pomiędzy równymi nacjami zamieszkującymi dane kraje. Często zmieniające się rządy i liczne partie polityczne spowodowały tendencję do centralizacji władzy i ograniczenia swobód obywatelskich. Przyczyną radykalizacji nastrojów społecznych była zwłaszcza niestabilność polityczna i pragnienie zrzucenia odpowiedzialności za losy obywateli oraz ich bezpieczeństwo na barki silnej jednostki.