Okres w kulturze przełomu XIX i XX w. w różnych krajach Europy nazwano modernizmem, ponieważ nastąpiło w tym czasie całkowite zerwanie z tradycją. Żyjący w tym okresie twórcy poszukiwali oryginalnych środków wyrazu, które pozwoliłyby na uwolnienie się od konwenansów narzucanych przez społeczeństwo. Termin ten miał jednak charakter ogólnikowy, dlatego był odrzucany przez twórców młodopolskich. Okres ten w Polsce nazwano Młodą Polską na wzór podobnych ruchów w innych krajach. Charakteryzował się on nieufnością wobec nauki jako źródła poznania, brakiem wiary w nieograniczony postęp, a także kryzysem kultury i sztuki ograniczanych realizmem oraz funkcjami dydaktycznymi.