Student wychodzi z założenia, że obowiązki oraz normy moralne należy dostosowywać do sytuacji, co jest przejawem immoralizmu. Mężczyzna w przypadku starej lichwiarki kwestionuje pewne reguły postępowania i tworzy nowe, własne. Uważa bowiem, iż kobietę można zabić, ponieważ - jak sądzi - tak będzie lepiej dla wszystkich. Oprócz tego przemawia przez niego naturalizm etyczny. Student twierdzi, że Alona Iwanowna to słabe ogniwo („[...] chory babsztyl, nikomu na świecie niepotrzebny, raczej przeciwnie, [...] kreatura, która sama nie wie, po co żyje, a jutro i tak wyzionie ducha”), jednostka warta poświęcenia dla dobra ogółu. Podobnie działa natura - eliminuje najsłabszych.