Przykładowo:

Istota podróży w ujęciu Herberta tkwi w tym, że stanowi nie tylko realizację marzeń. Przede wszystkim służy konfrontacji wyobrażeń i faktów, autentycznemu doświadczeniu miejsca, by wyrobić sobie na tej podstawie własną opinię. Podróż staje się źródłem uniwersalnej refleksji, a ponadto przyczynia się do zjednoczenia przeszłości i teraźniejszości. Istota podróży dla Herberta jest podobna do tego, co zauważa Gadacz w swym tekście: „Czy tajemnica prawdziwego doświadczenia podróży nie tkwi w zmianie naszego nastawienia?”. Kwestię tę można również dostrzec w eseju poety. Za sprawą podróży przekracza pewną granicę, która może wywoływać poczucie dyskomfortu: dochodzi bowiem do zderzenia wyobrażeń z rzeczywistością, co wywołuje pewne obawy, niepokój. Jednocześnie w ten sposób podróż ubogaca Herberta, ponieważ zmienia się jego nastawienie: pewne doświadczenia budzą zachwyt, inne zaś nie, ale stają się przy tym źródłem uniwersalnej refleksji.