Weyhard Wrzeszczowicz charakteryzuje Polaków przede wszystkim jako naród interesowny, dbający w pierwszej kolejności o dobro prywatne, nie zaś wspólne, państwowe. Brakuje im ładu i karności. To naród swawolny, który nie uznaje nad sobą nawet króla. Szlachta nie potrafi dojść między sobą do porozumienia, raz po raz przerywając obrady sejmu, powołując się przy tym na swoje potrzeby wolnościowe. Niechęć w płaceniu podatków powoduje problem z utrzymaniem wojska. Nie istnieje wśród Polaków pojęcie sprawiedliwości, ponieważ ta cnota łamana jest notorycznie, zwłaszcza przez najbogatszych. Podobnie rzecz ma się z wiernością - ojczyznę oddali obcemu najeźdźcy za obietnicę, że pozwoli żyć im, jak dotychczas. W innym kraju taka sytuacja byłaby nie do pomyślenia.