Podmiot liryczny w utworze można utożsamiać z Janem Kochanowskim. Występuje on w roli mędrca, który całe życie studiował nauki starożytnych filozofów. Drogie były mu zwłaszcza poglądy epikurejczyków oraz stoików. Niestety w chwili próby osoba mówiąca zawiodła się na tych naukach, a jej przekonania uległy zachwianiu („Podmiot z żalem stwierdza, że zmarnował wiele czasu, próbując posiąść mądrość, która w praktyce okazała się bezużyteczna. Mimo wykształcenia cierpi tak samo jak inni („Terazem nagle z stopniów ostatnich zrzucony / I miedzy insze, jeden z wiela, policzony”.).