Tęgospust był władcą spokojnym i pokojowo nastawionym do swych sąsiadów. Nie chciał wszczynać konfliktów zbrojnych, a wszelkie sprawy sporne pragnął załatwiać bezkrwawo. Ponadto był osobą pokorną i głęboko wierzącą. Modlił się do Boga, by ten pomógł mu rozwiązać konflikt z Żółcikiem bez użycia siły. Tęgospust tak bardzo gardził wszelkimi informacjami na temat wojskowości, że nie rozpoznawał nawet kul armatnich, które jego syn wyczesywał z włosów, biorąc je za wszy. Król doceniał jednak poświęcenie Gargantui, a swoją radość i wdzięczność wyraził poprzez wydanie hucznej uczty. 

Przedstawiając Tęgospusta w ten sposób, Rebelais nawiązał do średniowiecznego ideału władcy, który nagradza cnotliwe zachowania, jest sprawiedliwy i wierny Bogu.