Epokę nazwano oświeceniem, ponieważ nawiązuje to do myśli, że rozum jest światłem, a ciemnością - niewiedza, zacofanie. Nastąpiła duża zmiana między epokami. W baroku ważne pozostawały inne wartości oraz panowały różne nastroje. Ludzie skupieni byli na śmierci, wojnach (zarówno militarnych, jak i wewnętrznych). Nie znajduje to już odzwierciedlenia w oświeceniu, w którym stawiano na rozwój, harmonię życia. Wówczas rozum wraz z doświadczeniem odgrywały największą rolę. Wykształcił się empiryzm, idea postępu. Priorytetem stała się wolność, tolerancja.