Poeta podjął przede wszystkim wątek związany z postacią Eurydyki. Skupił się na przedstawieniu jej stosunku do powrotu na powierzchnię. Pominął natomiast niemal zupełnie kwestię talentu Orfeusza. Nie opisał niebezpiecznej drogi przez Hades, jaką przebył śpiewak, wręcz przeciwnie  - u Herberta to Eurydyka przemierza podziemne korytarze. Zabieg ten zmienia odbiór mitologicznego bohatera. Nie jest on wyjątkowym artystą, który z miłości do żony gotów jest przeciwstawić się samej śmierci, lecz egoistą, znajdującym w śmierci Eurydyki źródło inspiracji.