Przykładowo:
| Środek stylistyczny | Nazwa | Funkcja |
| „Czekałam na ciebie [...] / młoda, piękna, pachnąca - potem zimna, twarda, z zesłchą, pomarszczoną skórą”. | epitety, wyliczenia, kontrast | Epitety tworzą dwie przeciwstawne grupy określeń: przymiotniki z pierwszej grupy dotyczą młodości i piękna, te z drugiej grupy - starości i brzydoty; takie nagromadzenie określeń buduje kontrast między przeszłością kobiety a jej teraźniejszością, między jej dawną sytuacją a obecną samotnością. |
| „I chwytałam się nadziei jak odlatujących ptaków”, „włóczęga obmierzły jak glista” | porównania | Porównania pomagają kobiecie wyrazić emocje. Dzięki nim czytelnik może łatwiej zrozumieć jej uczucia. Pierwsze porównanie ukazuje usilną chęć wiary w powrót męża, ale jednocześnie nikłe szanse na jego odnalezienie. Drugie porównanie pokazuje z kolei stan, w jakim znajduje się Aleksy - postać nie przypomina niczym jej męża. |
| „Stopy bose, sakwy, kij i włosienica, / i mrowie robactwa, i dokoła twarze plugawe żebraków” | wyliczenie | Ukazuje zmianę zachodzącą w Aleksym - z bogatego mężczyzny staje się ubogim żebrakiem. |
| „Oto papież z cesarzem sławią cię ponad tysiące, / oto ciżby wokoło klęczące [...]” | kontrast | Obrazuje to, że każdy z przybyłych jest przekonany o świętości zmarłego. Ubogiemu żebrakowi kłania się lud, ale także władze - kościelne i państwowe. |
| „Już są... już tutaj doszli, już popadały w proch sługi, / już znikli w bramie - papież pierwszy, a cesarz drugi, / już dziedziniec pełen świty mocarzów, gdy oni w komorze” | anafora | Uwydatnia poruszenie, jakie spowodowała śmierć Aleksego. Wszyscy zgromadzeni wiedzą, że są świadkami cudownych wydarzeń. |
| „o Aleksy” | epifora | Podkreśla tęsknotę za utraconym mężem. Sprawia, że monolog przyjmuje formę litanii - Aleksy jest dla kobiety kimś wyjątkowym. |
Lidia Wiśniewska
Nauczycielka języka polskiego
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.
