Przykładowo:

Przedmiotem rozważań Sokratesa był przede wszystkim człowiek i sposób jego funkcjonowania w świecie. Filozof skupiał się szczególnie na zagadnieniu mądrości, którą uznawał za wrodzoną, choć często ukrytą, cechę ludzi. Myśliciel twierdził, że sposobem na jej wydobycie jest nieustanne wątpienie, zadawanie pytań i dociekanie prawdy. Utożsamiał bycie mądrym z cnotliwością, czyli życiem zgodnie z zasadami etycznymi. Uważał bowiem, że to wiedza powstrzymuje ludzi przed dokonywaniem niemoralnych wyborów. Złe postępowanie jest zaś wynikiem przyjęcia za prawdę twierdzeń w rzeczywistości pozbawionych wartości.