Wiersz Juliusza Słowackiego powstał po upadku powstania listopadowego, kiedy Polski nie było już na mapach Europy, ponieważ jej terytoria znajdowały się pod trzema zaborami. Po klęsce powstania doszło do tzw. Wielkiej Emigracji, czyli masowych wyjazdów polskiej inteligencji do krajów Europy Zachodniej i Ameryki Północnej. Utwór jest odpowiedzią na potrzebę powrotu do ojczyzny, która narodziła się po pewnym czasie w środowisku emigrantów. Z powrotem tym wiązano liczne nadzieje, m.in. wznowienie walki zbrojnej, dzięki której możliwe będzie wyzwolenie Rzeczpospolitej z okowów.