We fragmencie „marny cieniu, który znać o świetle dajesz, a światła nie znasz?” narrator mówi o głównym bohaterze utworu - Henryku. Ma on ambicję zostania wybitnym poetą, żyjącym wyłącznie w świecie idei, jaką dla niego jest poezja. Sam jednak do tego świata nie może należeć, ponieważ to człowiek z krwi i kości, posiadającym oprócz duszy także i ciało. Z tego powodu jest zakorzeniony w realnej rzeczywistości, z której nie może się jednak wyrwać. Idea, w którą wierzy, niszczy jego małżeństwo i naraża na kuszenie przez siły zła. Ze względu na swą ułomność i tragedię rodziny, jaką spowodował, został nazwany cieniem, który nie zna światła, lecz chce o nim świadczyć.