Pierwszy argument: 

„Tradycja to ważny czynnik wyznaczający rytm życia społeczności”.

 

Pierwszy przykład:

„Służą temu m.in. święta, takie jak dziady, które ludność wsi obchodziła w nocy z 31 października na 1 listopada. Obrzęd ten polegał na przywoływaniu duchów zmarłych. Taką uroczystość opisał Adam Mickiewicz w II części Dziadów. Przedstawił w swoim utworze mieszkańców litewskiej wsi, którzy zebrali się w cmentarnej kaplicy, by pomóc błąkającym się duszom. Zgodnie z tradycją podczas obrzędu należało je nakarmić i napoić”.

 

Pierwszy wniosek cząstkowy:

„Dziady były ważnym wydarzeniem w życiu społeczności wiejskiej, dlatego co roku jesienią uczestniczyła w nich większość mieszkańców”.

 

Drugi argument: 

„Tradycja daje też ludziom poczucie wspólnoty z innymi. Wszelkie doniosłe momenty świętuje się w szerszym gronie”. 

 

Drugi przykład:

„Na przykład Zosia i Tadeusz, bohaterowie Pana Tadeusza Adama Mickiewicza, swoje zaręczyny uczcili wystawnym przyjęciem. Zaprosili na nie okoliczną szlachtę, a także włościan, którzy zgodnie ze starym zwyczajem usługiwali przy stole”. 

 

Drugi wniosek cząstkowy:

„W ten sposób tradycja łączy ludzi należących do różnych pokoleń i stanów”.

 

 

Nowy akapit należałoby wyodrębnić na samym początku tekstu, przed zdaniem: „Tradycja to ważny czynnik wyznaczający rytm życia społeczności”. Drugi akapit trzeba zastosować przed słowami: „Tradycja daje też ludziom poczucie wspólnoty z innymi”. Wprowadzają one nową myśl, kolejny argument.