Kierownik nieufnie [O] spojrzał w kąt sterowni, gdzie bez ruchu stał automat. 

Głowa robota [P] była niewielka, osadzona na długiej szyi. 

Inżynier wahał się chwilę [O], wreszcie odchrząknął i powiedział.

Głos miał dość przyjemny [P]. 

Kierownik zastanawiał się, co by tu powiedzieć, ale niczego [D]nie wymyślił.

Nie miał praktyki w rozmowie z tak złożonymi [P]automatami.

Weź trzy [P] łyżeczki na szklankę.

Inżynier z lekkim przestrachem próbował oswobodzić rękę [D], lecz Karol trzymał ją, delikatnie wprawdzie, ale skutecznie.

Mierzę panu ciśnienie [D] krwi - powiedział robot.

- Czy i medycyny też cię nauczono? - burknął kierownik ze złością. [O]

- Owszem. Mam przecież dbać o zdrowie [D] załogi.

 Kierownik chciał coś jeszcze powiedzieć, lecz w porę [O] połapał się, że byłoby niedorzecznością wdawać się w polemikę [D] z automatem.

Poprzestał więc na małej [P] kawie.