Przykładowe cechy stylu charakterystyczne dla eseju:

• refleksyjność: „Czy opowieści o poświęceniu dla Ojczyzny, których Sienkiewiczowski Pan Michał ma pełne usta, to prawda, czy fikcja, wykuta »ku pokrzepieniu serc«?”;
• ujawnianie własnej opinii, subiektywizm: „Czy ci żołnierze z krwi i kości traktowali swoje słowa jedynie jako przykrywkę dla istotnych, nieprawych spraw żołnierskiego żywota? Nie wydaje mi się”;
• wykorzystanie środków stylistycznych (metafor, porównań, epitetów):
  • „obrady zbuntowanych oddziałów Panów Pasków”;
  • „Sienkiewiczowski Pan Michał”,