Podmiot liryczny jest młodym człowiekiem, który przeżył drugą wojnę światową. Zwraca się do grupy ludzi z prośbą o wysłuchanie. Mówi im o swojej tożsamości - zaznacza, że doświadczenia wojenne postarzyły go, choć zewnętrznie tego nie widać. W końcowych wersach ostatniej strofy wyznaje, że nie wierzy już w Boga. Doświadczone okrucieństwo przekonało go o nieobecności siły wyższej czuwającej nad życiem ludzi. Wiersz ten uznać można za swoisty akt apostazji, czyli wyjścia z Kościoła.