W pierwszej części utworu, składającej się z siedmiu wersów, przedstawiona zostaje tragiczna rzeczywistość życia w Polsce pod rządami komunistów. Osobom sprzeciwiającym się władzy grozi śmierć. Opozycjoniści są przesłuchiwani, a następnie mordowani przez funkcjonariuszy służb bezpieczeństwa. Ich zniknięcie jest tuszowane, rodziny i bliscy nie dowiadują się o odejściu. Zabójstwa dokonywane są w sposób profesjonalny, ślady zaś - zacierane.

Osoba mówiąca w drugiej części utworu nie poddaje się komunistycznemu reżimowi. Zachowuje uczciwość, choć zdaje sobie sprawę, że niesie to za sobą ryzyko. Ojczyzna ma dla niego ogromną wartość, obserwuje z bólem jej upadek, nie odwraca wzroku. Czuje się odpowiedzialny za losy swoje i swoich rodaków.