Rozwiązanie poniżej:

przykładowe wyznaczniki spójności linearnej
gramatyczne	leksykalne
zaimek anaforyczny („Istnieje […] pewien szczególny aspekt wygnania, kiedy się myśli o nim jako o przypadłości XX wieku.”)	powtórzenia wyrazów: dokładne ("[...] wędrował całe życie z miasta do miasta, ale dzisiaj te miasta nie leżą za granicą [...].") i niedokładne ("Dzisiaj setki tysięcy i nawet miliony migrują, wygnane ze swoich siedzib [...], a emigrant, na przykład pisarz, [...] nie może myśleć o swoim losie w oderwaniu od losu tych mas."
zaimek kataforyczny ("I rzeczywiście, archetypalne wygnanie  [...] powtarza się w naszym życiu niezależnie od tego, czy owym ogrodem jest matczyne łono, czy zachwycające drzewa naszego dzieciństwa.")
spójnik ("Jednak nigdy nie wyrzekli się ostatecznie nadziei [...].")	wyrazy bliskoznaczne ("Jednak nigdy nie wyrzekli się ostatecznie nadziei [...]. Później [...] to marzenie oblecze się w kształt złotego miasta [...].")
spójnik nieciągły ("Jeżeli na to jeszcze za wcześnie, to jednak istnieje pewien dynamizm […].")
spójność kategorii gramatycznych ("Dante został pochowany w Rawennie [...].")

 

Powyższe zabiegi spełniają w tekście następujące funkcje:

• porządkują i zestawiają informacje w logiczny, przejrzysty sposób;
• zapowiadają nowe treści lub odsyłają do uprzednio opisanych zjawisk;
• zakreślają obszar tematyczny, akcentując kluczowe pojęcia.

 

Esej Miłosza cechuje się ponadto spójnością poszczególnych elementów treści:

• tematu (tekst dotyczy wygnania);
• nadawcy (esej pisany z perspektywy erudyty i uważnego obserwatora zjawisk zachodzących w społeczeństwie);
• odbiorcy (utwór adresowany do czytelnika dysponującego określonymi kompetencjami kulturowymi);
• stylu (bogactwo środków stylistycznych i zabiegów retorycznych - polszczyzna literacka charakterystyczna dla eseju).