Cechy narracji "Blaszanego bębenka":

• rozbudowana składnia (omawiany fragment to zdanie wielokrotnie złożone);
• paralelizm składniowy i wyliczenia ("mój krzyk", "mój śpiew", "mój głos");
• bogata metaforyka ("mój krzyk uśmiercał wazony");
• narrator pierwszoosobowy (obecność zaimków w pierwszej osobie liczby pojedynczej: "mną", "mi", "mój");
• podniosły, retoryczny styl ("bo kiedy odbierano mi bębenek, krzyczałem, a kiedy krzyczałem, pękały rzeczy cenne");
• wyraziste porównania ("mój głos niby czysty i dlatego bezlitosny diament");
• liczne epitety ("harmonijnych, szlachetnych", "zakurzonych", "piwnicznych");
• obecność słów-kluczy ("bębenek", "krzyczeć").