Przykładowa odpowiedź: 

Przemiana oświetlonych chmur i lasu powoduje odsłonięcie świata nieśmiertelnych idei, nazwanych w utworze "drugą stroną" bytu. Na oczach podmiotu lirycznego wspomniane elementy krajobrazu ukazują swe prawdziwe, szlachetne oblicze ("Olchy klony o świecące drzew pomniki / Jakbyś nagle poznał wszystkie ich języki"). Ujawnione w ten sposób fantazyjne sylwetki starożytnych Greków ("Ile bytu w świetle stoi / I czeremchy każda w lekkiej greckiej zbroi") nawiązują zapewne do postaci Platona, twórcy idealistycznej koncepcji rzeczywistości. Zaistniałe w wierszu zjawisko wskazuje na dwoistość bytu, równoczesne istnienie sfer materialnej i duchowej.

Światło w wierszu Rymkiewicza - podobnie jak w kulturze antycznej - ujawnia prawdziwą naturę bytu. Można je utożsamić z rozumem, ponieważ dzięki niemu człowiek jest w stanie w pełni zrozumieć otaczającą go rzeczywistość, nawiązując kontakt ze światem nieśmiertelnych idei.